سیاست خارجی هر کشور تابعی است از متغیر منافع و امنیت ملی هر کشور.به عبارت دیگر ، در هر کشوری فرض بر این است که منافع ملی و امنیت ملی تعریف مشخصی پیدا کرده است.همچنین باید به یاد داشته باشیم که هیچ کشوری نمی تواند بدون داشتن تماس و مراوده و مبادله با سایر کشورها، به حیات خود ادامه دهد .
چندی پیش در حاشیه حضور آقای دکتر ابوطالب در دانشگاه محل تحصیل من و سخنرانی ایشان با موضوع بررسی سیاست خارجی دولت نهم ،به سوالات مهمی دست یافتم که البته هرگز پرسیده نشدند و تلاش من برای طرح آنها رابصورت کتبی و شفاهی با مهرورزی تمام بی نتیجه ماند.امروز به برکت وجود روزنامه کیهان و یادداشت چندی پیش آن با عنوان "سیاست خارجی پیشرو " و به برکت تصمیم رییس جمهور انقلابی ، معجزه ی هزاره ی سوم ،جناب آقای احمدی نژاد ، مبنی بر استعمار عراق توسط ایران ،فرصتی پدید آمد تا در باب سیاست خارجی دولت کمی تامل کنیم.
یک سوال : گرچه پاسخ این سوال به تبرئه ی آقای احمدی نژاد از بار سنگین اقدامات و افاضات وی در باب دیپلماسی نخواهد انجامید، اما بد نیست سوال اساسی را اینگونه مطرح کنیم که :
طرح مباحثی نظیر هولوکاست محصول تصمیم گیری سطوح بالاتر نظام و مورد تایید آنان بوده و یا ازابتکارات و نبوغ شخص رییس جمهور است ؟ قطعآ فرض اول محلی از اعراب ندارد و چنین اقدامات و افاضاتی را نمی توان به سطوح بالاتر نظام ارتباط داد .خطر وجود چنین دیدگاهی در سطوح بالای تصمیم گیری نظام و یا در افکارو اقدامات جاری رییس جمهور محترم آنجا مشخص می شود که بدانیم سعید امامی متهم شماره یک قتلهای زنجیره ای نخستین کسی بود که در باب هولوکاست تشکیک ایجاد کرد و وجود آن را نفی کرد. امروز خطر زنده بودن سعید امامی ها و تسری افکار و مشی نابخردانه و سخیف آنها نه تنها در معادلات سیاست خارجی ،بلکه در عرصه ی سیاست داخلی و در شرایطی که فضای تهدید و تحدید مطبوعات ، دانشجویان و روزنامه های مستقل تشدید شده است به شدت احساس می شود.هنوز هم کیهان در مقالات خود و به رسم یادبود از لغت استحاله(تکه کلام سعید امامی )استفاده می کند تا همگان را متوجه این خطر کند که مبادا نمایندگی ولی فقیه در روزنامه ی کیهان را سعید امامی ها دوره کرده باشند.
امروز، در پس 8 سال اتخاذ سیاست تنش زدایی دولت خاتمی ،به یکباره عرصه برای جولان جناح اقتدارگرا فراهم میشود تا سیاست تهاجمی خود را با حمایت همه جانبه کیهان نشینان ادامه می یابد تا آنجا که شریعتمداری خود گوی سبقت را از همفکران خود ربوده ، یک تنه تئوری می دهد و اجرا می کند.پر واضح است وقتی سردار کیهان طمع کشورگشایی می کند و بحرین را طلب می کند ،احمدی نژاد هم عراق را مستعمره خود می خواند و اعلام آمادگی می کند تا خلاء قدرت در این کشور را پر کند. این همان سیاست تنش زایی و تهاجمی دولت محترم است که چماق آنرا بر سر دولت اصلاحات می زدند وآنان را مرعوب خطاب می کردند.
اما رهاورد دولت انقلابی از اتخاذ سیاست تهاجمی نه تنها به عزت و استقلال کشور کمکی نکرده ، بلکه انزوای روز افزون ما را در منطقه و جهان منجر شده است. دو نمونه ی کوچک از این اقدامات را در زیر به بررسی می نشینیم.
بازتاب یادداشت شریعتمداری درباره ی بحرین :
(( اين یادداشت باعث خشم گسترده بحرينيها و تجمع آنان در مقابل سفارت ايران شد. در اين تظاهرات، تعدادي ازعده ای از بحرينيها پلاكاردهايي در دست داشتند، كه با قرار دادن آرم رژيم صهيونيستي و نازيها به جاي کلمه «الله» در ميان پرچم ايران به نماد ملي ايران توهين شده بود. در اين تجمع شعارهايي عليه تاريخ و مسوولان بلندپايه ايران سر داده شد.
مسوولان بحريني نيز در اين رابطه از خود واكنش نشان دادند. كاردار ايران در منامه براي ارايه توضيح به وزارت خارجه بحرين فرا خوانده شد. پارلمان بحرين كه اكثريت آن در انتخابات سال گذشته در اختيار اپوزيسيون شيعه قرار گرفت، با صدور بيانيهاي سخنان مديرمسوول كيهان را محكوم كرد و با «غيرمسوولانه» توصيف كردن يادداشت شريعتمداري از ايران خواست به حق حاكميت همسايه خود و روابط دوستانه ميان دو كشور و مردم آنها احترام بگذارد.
«عادل المعاوده» رييس كميته امور خارجي و دفاعي پارلمان بحرين در گفتوگو با الشرق الاوسط گفت: «پارلمان بحرين در مقابل اين دخالتها در امور داخلي كشور ساكت نخواهد نشست».
مطبوعات بحريني يادداشت شريعتمداري را محكوم كردند. چند روزنامه کويتي نيز «ايراني ها را مشرك و بدتر از كفار خواندند».
منوچهر متكي وزير امور خارجه ايران ناچار شد، تنها پس از چند روز بدون برنامهريزي قبلي به بحرين سفر كند تا در ديدار با همتاي بحريني خود و وليعهد اين كشور درباره موضع ايران در خصوص اظهارات سردار كيهان توضيح دهد و به رفع و رجوع تنش پيش آمده، بپردازد. او در اين ديدارها تاكيد كرد كه يادداشت مديرمسوول كيهان نظر شخصي وي بوده است و ايران هيچ ادعايي نسبت به تماميت ارضي و حاكميت ملي بحرين ندارد.
كاردار ايران در منامه درباره ديدار خود با وزير امور خارجه بحرين گفت: «ايران به استقلال و حاكميت دولت و ملت بحرين احترام ميگذارد و مقالهاي كه در روزنامه كيهان منتشر شد، بيانكننده ديدگاههاي شخصي بوده است.» رضا هنرور در ادامه گفت: «برخي مطالب نيز عليه ايران در مطبوعات بحرين به چاپ ميرسد كه به آن اهميتي نميدهيم»!!؟ .... ))
بازتاب سخنان احمدی نژاد در مورد عراق:
((احمدی نژاد در این مصاحبه به صورت مشروح درباره آینده عراق سخن گفت و اظهار داشت بزودی در عراق شاهد خلاء قدرت خواهیم بود .وی ادامه داد :با خروج نظامیان آمریکا ازعراق شاهد یک خلاء قدرت در این کشور خواهیم بود و ایران آماده است این خلاء را پر کرده و با هم پیمانی با برخی کشورها ی منطقه از جمله عربستان خلاء پیش آمده را پر کند.این اظهارات واکنش تند برخی مقامات عراقی را به همراه داشت محمود عثمان یکی از رهبران ائتلاف کردستان در پارلمان عراق در پاسخ به اظهارات رییس جمهوری ایران گفت :این اظهارات غیر مسئولانه و دخالتی آشکار در امور داخلی عراق است و توهینی علنی به مردم این کشور است.عثمان افزود : به رییس جمهور ایران چه ارتباطی دارد درباره ی خلاء قدرت در عراق سخن بگوید واظهار نظر نماید که ایران آماده جایگزینی نیروهای ائتلاف می باشد ؟ مگر عراق مستعمره است ؟! . . . ))
جای بسی خوشحالی ست که دولت انقلابی پس از 2 سال تلاش ، کلیه ی امورات کشور را به پیش برده و امروز بر اساس حدیث شریفه ی "" ما می توانیم "" آمادگی تحت کنترل درآوردن امورات کشور دیگری را دارد !جای بسی خوشحالسیت که پس ازگذشت 1۸ سال از پایان جنگ تحمیلی ، مردم خرمشهر دیگر نیازی به استفاده و حمل سیلندر های گاز ندارند . عملیات گازرسانی به خرمشهر به پایان رسیده و در آینده ای نزدیک گاز ، نعمتی که از زیر پای آنها تراوش می کند به آنها روا می شود. گرچه مردم خرمشهر هنوز هم آب شرب ندارند .در چنین شرایطی رییس جمهور عدالت محور به فکر پر کردن خلاء قدرت در عراق است .من مطمئنم که خدا هم ایشان را به خاطر جفا در حق ملت نخواهد بخشید ، چه برسد به خلق خدا.
ادامه مطلب
گاهی، پیش می آید با صحنه یا تصویری روبرو میشویم که بعضآ تا ساعت ها و یا حتی روزها تحت تاثیر آن ودر شوک ناشی از آن بسر میبریم .آنچه که امروز قصد تشریح آنرا دارم ، شوک ناشی ازدیدن و خواندن تیتر اول کیهان (یکشنبه ۴/۶/۸۶)بود که حتی از سی دی زهره هم بدتر بود !!! دقیقآ به همان نسبتی که ابتدا عرض کردم شوکه شدم .گرچه این اولین بارنیست که شاهد بیان چنین بیاناتی از سوی شیخ اصلاحات هستیم و نیز اولین باری نیست که اجماع اصلاح طلبان ترجیح می دهد سکوت کند و تنش ایجاد نکند اما فضای وبلاگ نویسی چنین مصلحت سنجی ها را بر نمی تابد وپیرامون بیانات اخیر شیخ اصلاحات این روزها ، از گوشه کنار بسیار شنیده می شود
.البته معتقدم که حمله ورشدن یا تخریب جایگاه ارزشمند جناب آقای کروبی آن هم در این مقطع حساس به هیچ عنوان صحیح نیست و خطر چنین حرکتی به مراتب از اصل ماجرا بیشتر است.
اما تکذیبیه ی عجیب اعتماد ملی ها و تقلیل طوفان انتقادات کروبی به "گلایه از برخی جریانات" باعث شد دوباره به سراغ روزنامه ی وزین کیهان بروم و بیانات جناب آقای کروبی را دوباره مطالعه کنم تا این بار فقط دنبال گلایه بگردم !
خواندن دوباره ی متن مصاحبه ی آقای کروبی و البته دیدن دوباره ی شور و شعف کیهان نشینان ،مستتر در تیتر یک آن و خواندن متن توضیحات اعتماد ملی ها این مثل شریفه را بیادم می آورد که
(( دُم خروس را باور کنیم یا قسم حضرت ابولفضل را )) .... .
------------------------------------------------------------
تحلیل این رویداد از نگاه من را در قسمت نظرات (نظر شماره ۳) مطالعه کنید
------------------------------------------------------------------------
در این باره :
مرعشي در پاسخ به انتقادهاي كروبي: اگر وحدت شكن باشيد بخشيده نخواهيد شد
دعوت به خويشتنداري اصلاح طلبان
کروبی : چند نفري در جبهه اصلاحات کارها را خراب مي کنند
بقیه الله خیر لکم ان کنتم مومنین
امام زمان و وجود مقدس ایشان برای شما خیر وبرکت است اگر مومن باشید
-------------------------------------------------------------------------------
دقایقی قبل دلاور مردان والیبال نوجوانان ایران قهرمان جهان شدند . تبریک عرض میکنم .
اگر از من بپرسید که بزرگترین مشکل تو چیست قطعآ نخواهم گفت !اما در مقابل قطعآ خواهم گفت که یکی از بزرگترین مشکلات من اینست که به وقت نوشتن نمی دانم از کجا شروع کنم.شاید بهمین علت است که گه گاه در کنار ابراز لطف برخی دوستان ، دوستان دیگر اینگونه نظر میدهند که : فلانی ! خیلی بد می نویسی ! . البته آنها هم ابراز لطف می کنند منتها به روشی دیگر.نقد های دوستان همه صحیح است و حتی ایراد به بکار بردن نقطه چین(3نقطه) در نوشته هایم را قبول دارم.... . این 3 نقطه را هم به این خاطر گذاشتم تا به شما ثابت کنم چقدر نقد پذیرم!
دوستی نظر خصوصی مبذول فرموده بودند به این شرح که : آقا ! ما هر دفه اومدیم شما سیاسی نوشته بودی ما هم بستیم و رفتیم . ایشان اینگونه ادامه داده بودند که :
مگر شما جز سیاست چیز دیگه ای بلد نیستی (دوست عزیز عنایت نداشتند که من همین سیاست را هم درست بلد نیستم !)اما حسب درخواست این خواننده ی گرامی اندکی دیدگاه های شخصی ام را صریح تر و واضح تر عرضه می کنم.کما اینکه تاکنون مطلبی ننوشتم جز بر پایه ی دیدگاههایم (با اندکی تلخیص و تخلص).حوزه های نظری را دسته بندی می کنم و هر از چند گاهی لابلای پست ها و تحلیل های مناسبتی از آنها بهره می گیرم.سعی می کنم نگاه کلان به عناوین و حوزه ها داشته باشم و افکار و دیدگاههایم را با کمک شما خوانندگان گرامی تصحیح کنم.هنوز نمی دانم منظور آن خواننده ی گرامی ، اشاره به چه حوزه ی خاص و بیان چه سبک از دیدگاهها بوده ،اما سعی می کنم بطور جامع به بررسی بپردازم.
